af­sta­ken in Low German

Pronunciation: /ˈafˌstɔːkn̩/
verb
Syllabication: af·sta·ken
[1]
peripheral vocabulary

Verbforms:

infinitive:
afstaken
past participle:
afstaakt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik staak af
du staakst af
he/se/dat staakt af
wi staakt af
ji staakt af
se staakt af
past:
ik staak af
du staakst af
he/se/dat staak af
wi staken af
ji staken af
se staken af
perfect:
ik heff afstaakt
du hest afstaakt
he/se/dat hett afstaakt
wi hebbt afstaakt
ji hebbt afstaakt
se hebbt afstaakt
conjunctive:
ik staak af
du staakst af
he/se/dat staak af
wi staken af
ji staken af
se staken af
imperative:
staak af!
staakt af!

Etymology:

Compound word constructed from: af + staken