anmeihn in Low German

Pronunciation: /ˈanˌmaɪ̯n/
verb
Syllabication: an·meihn
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
mit Meihn anfangen
besünners de Kanten vörmeihn, dat de Meihdöscher nix stahn lett

Verbforms:

infinitive:
anmeihn
past participle:
anmeiht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik meih an
du meihst an
he/se/dat meiht an
wi meiht an
ji meiht an
se meiht an
past:
ik meih an
du meihst an
he/se/dat meih an
wi meihen an
ji meihen an
se meihen an
perfect:
ik heff anmeiht
du hest anmeiht
he/se/dat hett anmeiht
wi hebbt anmeiht
ji hebbt anmeiht
se hebbt anmeiht
conjunctive:
ik meih an
du meihst an
he/se/dat meih an
wi meihen an
ji meihen an
se meihen an
imperative:
meih an!
meiht an!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: an + meihn