af­rie­den in Low German

Pronunciation: /ˈafˌɾiːdn̩/
verb
Syllabication: af·rie·den
[1]
peripheral vocabulary

Verbforms:

infinitive:
af­rie­den
past participle:
af­re­den
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik ried af
du ridd­st af
he/se/dat ridd­t af
wi riedt af
ji riedt af
se riedt af
past:
ik reed af
du reedst af
he/se/dat reed af
wi re­den af
ji re­den af
se re­den af
perfect:
ik heff af­re­den
du hest af­re­den
he/se/dat hett af­re­den
wi hebbt af­re­den
ji hebbt af­re­den
se hebbt af­re­den
conjunctive:
ik reed af
du reedst af
he/se/dat reed af
wi re­den af
ji re­den af
se re­den af
imperative:
ried af!
riedt af!

Etymology:

Compound word constructed from: af- + rieden