Pronunciation: /ˈanˌma͡ɐkn̩/
verb
Syllabication: an·mar·ken
[1]
advanced vocabulary
Examples:
Dat weer em lieks antomarken, dat wat nich stimmen deed.

Verbforms:

infinitive:
anmarken
past participle:
anmarkt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik mark an
du markst an
he/se/dat markt an
wi markt an
ji markt an
se markt an
past:
ik mark an
du markst an
he/se/dat mark an
wi marken an
ji marken an
se marken an
perfect:
ik heff anmarkt
du hest anmarkt
he/se/dat hett anmarkt
wi hebbt anmarkt
ji hebbt anmarkt
se hebbt anmarkt
conjunctive:
ik mark an
du markst an
he/se/dat mark an
wi marken an
ji marken an
se marken an
imperative:
mark an!
markt an!
infinitive:
anmarken
past participle:
anmorken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik mark an
du markst an
he/se/dat markt an
wi markt an
ji markt an
se markt an
past:
ik mork an
du morkst an
he/se/dat mork an
wi morken an
ji morken an
se morken an
perfect:
ik heff anmorken
du hest anmorken
he/se/dat hett anmorken
wi hebbt anmorken
ji hebbt anmorken
se hebbt anmorken
conjunctive:
ik mork an
du morkst an
he/se/dat mork an
wi morken an
ji morken an
se morken an
imperative:
mark an!
markt an!

Etymology:

Compound word constructed from: an + marken
Identical words ››› anmarken ❔︎