an­mar­ken op Plattdüütsch

Identische Wöör ››› anmarken ❔︎
Utspraak op Platt: /ˈanˌma͡ɐkn̩/
Verb
Sülven: an·mar·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Dat weer em lieks antomarken, dat wat nich stimmen deed.

Verbformen:

Infinitiv:
anmarken
PPP:
anmarkt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mark an
du markst an
he/se/dat markt an
wi markt an
ji markt an
se markt an
Vergangen Tiet:
ik mark an
du markst an
he/se/dat mark an
wi marken an
ji marken an
se marken an
Perfekt:
ik heff anmarkt
du hest anmarkt
he/se/dat hett anmarkt
wi hebbt anmarkt
ji hebbt anmarkt
se hebbt anmarkt
Kunjunktiv:
ik mark an
du markst an
he/se/dat mark an
wi marken an
ji marken an
se marken an
Imperativ:
mark an!
markt an!
Infinitiv:
anmarken
PPP:
anmorken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik mark an
du markst an
he/se/dat markt an
wi markt an
ji markt an
se markt an
Vergangen Tiet:
ik mork an
du morkst an
he/se/dat mork an
wi morken an
ji morken an
se morken an
Perfekt:
ik heff anmorken
du hest anmorken
he/se/dat hett anmorken
wi hebbt anmorken
ji hebbt anmorken
se hebbt anmorken
Kunjunktiv:
ik mork an
du morkst an
he/se/dat mork an
wi morken an
ji morken an
se morken an
Imperativ:
mark an!
markt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + marken