klin­geln in Low German

Pronunciation: /ˈklɪn·ɡəln/
verb
Syllabication: klin·geln
[1]
advanced vocabulary
Examples:
De Wecker klingelt Klock söss!

Verbforms:

infinitive:
klingeln
past participle:
klingelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik klingel
du klingelst
he/se/dat klingelt
wi klingelt
ji klingelt
se klingelt
past:
ik klingel
du klingelst
he/se/dat klingel
wi klingeln
ji klingeln
se klingeln
perfect:
ik heff klingelt
du hest klingelt
he/se/dat hett klingelt
wi hebbt klingelt
ji hebbt klingelt
se hebbt klingelt
conjunctive:
ik klingel
du klingelst
he/se/dat klingel
wi klingeln
ji klingeln
se klingeln
imperative:
klingel!
klingelt!

Etymology:

Word derived from: klingen