Pronunciation: /ˈkɛnˌtɛɪ̯kn̩/
verb
Syllabication: kenn·te·ken
[1]
advanced vocabulary
Low Saxon:
English:
Dutch:
German:

Verbforms:

infinitive:
kennteken
past participle:
kenntekent
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik kennteken
du kenntekenst
he/se/dat kenntekent
wi kenntekent
ji kenntekent
se kenntekent
past:
ik kennteken
du kenntekenst
he/se/dat kennteken
wi kennteken
ji kennteken
se kennteken
perfect:
ik heff kenntekent
du hest kenntekent
he/se/dat hett kenntekent
wi hebbt kenntekent
ji hebbt kenntekent
se hebbt kenntekent
conjunctive:
ik kennteken
du kenntekenst
he/se/dat kennteken
wi kennteken
ji kennteken
se kennteken
imperative:
kennteken!
kenntekent!

Etymology:

Compound word constructed from: kennen + teken
Identical words ››› Kennteken ❔︎