Utspraak op Platt: /ˈkɛnˌtɛɪ̯kn̩/
Verb
Sülven: kenn·te·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kennteken
PPP:
kenntekent
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kennteken
du kenntekenst
he/se/dat kenntekent
wi kenntekent
ji kenntekent
se kenntekent
Vergangen Tiet:
ik kennteken
du kenntekenst
he/se/dat kennteken
wi kennteken
ji kennteken
se kennteken
Perfekt:
ik heff kenntekent
du hest kenntekent
he/se/dat hett kenntekent
wi hebbt kenntekent
ji hebbt kenntekent
se hebbt kenntekent
Kunjunktiv:
ik kennteken
du kenntekenst
he/se/dat kennteken
wi kennteken
ji kennteken
se kennteken
Imperativ:
kennteken!
kenntekent!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: kennen + teken
Identische Wöör ››› Kennteken ❔︎