verbin­nen in Low German

Pronunciation: /fəɾˈbɪn̩/
verb
Syllabication: ver·bin·nen
[1]
advanced vocabulary
active
Low Saxon:
twee Saken an enanner koppeln
German:

Verbforms:

infinitive:
verbin­nen
past participle:
verbun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik verbinn
du verbinn­st
he/se/dat verbinn­t
wi verbinn­t
ji verbinn­t
se verbinn­t
past:
ik verbünn
du verbündst
he/se/dat verbünn
wi verbün­nen
ji verbün­nen
se verbün­nen
perfect:
ik heff verbun­nen
du hest verbun­nen
he/se/dat hett verbun­nen
wi hebbt verbun­nen
ji hebbt verbun­nen
se hebbt verbun­nen
conjunctive:
ik verbünn
du verbündst
he/se/dat verbünn
wi verbün­nen
ji verbün­nen
se verbün­nen
imperative:
verbinn!
verbinn­t!

Etymology:

Sett sik tohoop ut: ver- + binnen