verbin­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈbɪn̩/
Verb
Sülven: ver·bin·nen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
twee Saken an enanner koppeln
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verbin­nen
PPP:
verbun­nen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik verbinn
du verbinn­st
he/se/dat verbinn­t
wi verbinn­t
ji verbinn­t
se verbinn­t
Vergangen Tiet:
ik verbünn
du verbündst
he/se/dat verbünn
wi verbün­nen
ji verbün­nen
se verbün­nen
Perfekt:
ik heff verbun­nen
du hest verbun­nen
he/se/dat hett verbun­nen
wi hebbt verbun­nen
ji hebbt verbun­nen
se hebbt verbun­nen
Kunjunktiv:
ik verbünn
du verbündst
he/se/dat verbünn
wi verbün­nen
ji verbün­nen
se verbün­nen
Imperativ:
verbinn!
verbinn­t!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + binnen