Utspraak op Platt: /fəɾˈbɪn̩/
Verb
Sülven: ver·bin·nen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
As he sik sneden hett, heff ik em sien Hand verbunnen.

Verbformen:

Infinitiv:
verbinnen
PPP:
verbunnen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik verbinn
du verbinnst
he/se/dat verbinnt
wi verbinnt
ji verbinnt
se verbinnt
Vergangen Tiet:
ik verbünn
du verbünnst
he/se/dat verbünn
wi verbünnen
ji verbünnen
se verbünnen
Perfekt:
ik heff verbunnen
du hest verbunnen
he/se/dat hett verbunnen
wi hebbt verbunnen
ji hebbt verbunnen
se hebbt verbunnen
Kunjunktiv:
ik verbünn
du verbünnst
he/se/dat verbünn
wi verbünnen
ji verbünnen
se verbünnen
Imperativ:
verbinn!
verbinnt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + binnen