af­blöhn in Low German

Pronunciation: /ˈafˌbløːy̯n/
verb
Syllabication: af·blöhn
[1]
peripheral vocabulary

Verbforms:

infinitive:
afblöhn
past participle:
afblöht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
present:
ik blöh af
du blöhst af
he/se/dat blöht af
wi blöht af
ji blöht af
se blöht af
past:
ik blöh af
du blöhst af
he/se/dat blöh af
wi blöhn af
ji blöhn af
se blöhn af
perfect:
ik bün afblöht
du büst afblöht
he/se/dat is afblöht
wi sünd afblöht
ji sünd afblöht
se sünd afblöht
conjunctive:
ik blöh af
du blöhst af
he/se/dat blöh af
wi blöhn af
ji blöhn af
se blöhn af
imperative:
blöh af!
blöht af!

Etymology:

Compound word constructed from: af + blöhn