Deenst­mann op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɛɪ̯nstˌman/
Substantiv
Sülven: Deenst·mann
Plural: Deenst­lüüd m de Deenst­mann
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Deenst + Mann