Dwen­ger op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdvɛn·ɡɐ/
Substantiv
Sülven: Dwen·ger
Plural: Dwen­gers m de Dwen­ger
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
Festungsbowark mit twee Wäll
nedderlandsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: -er