Utspraak op Platt: /ˈkøː·kɐn/
Verb
Sülven: kö·kern
[1]
Randwoortschatt

Verbformen:

Infinitiv:
kökern
PPP:
kökert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik köker
du kökerst
he/se/dat kökert
wi kökert
ji kökert
se kökert
Vergangen Tiet:
ik köker
du kökerst
he/se/dat köker
wi kökern
ji kökern
se kökern
Perfekt:
ik heff kökert
du hest kökert
he/se/dat hett kökert
wi hebbt kökert
ji hebbt kökert
se hebbt kökert
Kunjunktiv:
ik köker
du kökerst
he/se/dat köker
wi kökern
ji kökern
se kökern
Imperativ:
köker!
kökert!

Etymologie:

Woort afleidt von: Köök