Kruut­goorn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkɾuːtˌɡɔː͡ɐn/
Substantiv
Sülven: Kruut·goorn
Plural: Kruut­goorns m de Kruut­goorn
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kruut + Goorn