Kar­ken­klock op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈka͡ɐkn̩ˌklɔk/
Substantiv
Sülven: Kar·ken·klock
Plural: Karkenklocken f de Kar­ken­klock
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kark + Klock