in­wen­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɪnˌvɛn̩/
Verb
Sülven: in·wen·nen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
in­wen­nen
PPP:
in­wenn­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wenn in
du wenn­st in
he/se/dat wenn­t in
wi wenn­t in
ji wenn­t in
se wenn­t in
Vergangen Tiet:
ik wenn in
du wenn­st in
he/se/dat wenn in
wi wen­nen in
ji wen­nen in
se wen­nen in
Perfekt:
ik heff in­wenn­t
du hest in­wenn­t
he/se/dat hett in­wenn­t
wi hebbt in­wenn­t
ji hebbt in­wenn­t
se hebbt in­wenn­t
Kunjunktiv:
ik wenn in
du wenn­st in
he/se/dat wenn in
wi wen­nen in
ji wen­nen in
se wen­nen in
Imperativ:
wenn in!
wenn­t in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + wennen