Kruut­kra­mer op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /ˈkɾuːt·kɾɔː·mɐ/
Substantiv
Sülven: Kruut·kra·mer
Plural: Kruutkramers m de Kruut­kra­mer
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
een, de mit Krüder un annere Kolonialworen hannelt
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kruut + -er