Mar­mel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈma͡ɐ·məl/
Substantiv
Sülven: Mar·mel
Plural: Mar­meln f de Mar­mel
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
=
marble
düütsch:
=
Murmel

Etymologie:

Woort afleidt von: Marmel