kröch­en auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkɾœ·çən/
Verb
Silbentrennung: kröch·en
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
kröch­en
Partizip Perfekt:
kröch­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kröch­
du kröch­st
he/se/dat kröch­t
wi kröch­t
ji kröch­t
se kröch­t
Imperfekt:
ik kröch­
du kröch­st
he/se/dat kröch­
wi kröch­en
ji kröch­en
se kröch­en
Perfekt:
ik heff kröch­t
du hest kröch­t
he/se/dat hett kröch­t
wi hebbt kröch­t
ji hebbt kröch­t
se hebbt kröch­t
Konjunktiv:
ik kröch­
du kröch­st
he/se/dat kröch­
wi kröch­en
ji kröch­en
se kröch­en
Imperativ:
kröch­!
kröch­t!