kröch­eln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈkɾœ·çəln/
Verb
Silbentrennung: kröch·eln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
kröch­eln
Partizip Perfekt:
kröch­elt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kröch­el
du kröch­elst
he/se/dat kröch­elt
wi kröch­elt
ji kröch­elt
se kröch­elt
Imperfekt:
ik kröch­el
du kröch­elst
he/se/dat kröch­el
wi kröch­eln
ji kröch­eln
se kröch­eln
Perfekt:
ik heff kröch­elt
du hest kröch­elt
he/se/dat hett kröch­elt
wi hebbt kröch­elt
ji hebbt kröch­elt
se hebbt kröch­elt
Konjunktiv:
ik kröch­el
du kröch­elst
he/se/dat kröch­el
wi kröch­eln
ji kröch­eln
se kröch­eln
Imperativ:
kröch­el!
kröch­elt!