utka­pit­teln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːt·kɔːˌpɪ·təln/
Verb
Silbentrennung: ut·ka·pit·teln
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
utschellen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utka­pit­teln
Partizip Perfekt:
utka­pit­telt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ka­pit­tel ut
du ka­pit­telst ut
he/se/dat ka­pit­telt ut
wi ka­pit­telt ut
ji ka­pit­telt ut
se ka­pit­telt ut
Imperfekt:
ik ka­pit­tel ut
du ka­pit­telst ut
he/se/dat ka­pit­tel ut
wi ka­pit­teln ut
ji ka­pit­teln ut
se ka­pit­teln ut
Perfekt:
ik heff utka­pit­telt
du hest utka­pit­telt
he/se/dat hett utka­pit­telt
wi hebbt utka­pit­telt
ji hebbt utka­pit­telt
se hebbt utka­pit­telt
Konjunktiv:
ik ka­pit­tel ut
du ka­pit­telst ut
he/se/dat ka­pit­tel ut
wi ka­pit­teln ut
ji ka­pit­teln ut
se ka­pit­teln ut
Imperativ:
ka­pit­tel ut!
ka­pit­telt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + kapitteln