utschel­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌʃɛln̩/
Verb
Silbentrennung: ut·schel·len
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utschel­len
Partizip Perfekt:
utschell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schell ut
du schell­st ut
he/se/dat schell­t ut
wi schell­t ut
ji schell­t ut
se schell­t ut
Imperfekt:
ik schell ut
du schell­st ut
he/se/dat schell ut
wi schel­len ut
ji schel­len ut
se schel­len ut
Perfekt:
ik heff utschell­t
du hest utschell­t
he/se/dat hett utschell­t
wi hebbt utschell­t
ji hebbt utschell­t
se hebbt utschell­t
Konjunktiv:
ik schell ut
du schell­st ut
he/se/dat schell ut
wi schel­len ut
ji schel­len ut
se schel­len ut
Imperativ:
schell ut!
schell­t ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + schellen