af­re­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌɾeɪ̯kn̩/
Verb
Silbentrennung: af·re·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
en Reken opstellen un beglieken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
af­re­ken
Partizip Perfekt:
af­re­kent
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik re­ken af
du re­kenst af
he/se/dat re­kent af
wi re­kent af
ji re­kent af
se re­kent af
Imperfekt:
ik re­ken af
du re­kenst af
he/se/dat re­ken af
wi re­ken af
ji re­ken af
se re­ken af
Perfekt:
ik heff af­re­kent
du hest af­re­kent
he/se/dat hett af­re­kent
wi hebbt af­re­kent
ji hebbt af­re­kent
se hebbt af­re­kent
Konjunktiv:
ik re­ken af
du re­kenst af
he/se/dat re­ken af
wi re­ken af
ji re­ken af
se re­ken af
Imperativ:
re­ken af!
re­kent af!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: af- + rekenen