afwi­schen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈafˌvɪʃn̩/
Verb
Silbentrennung: af·wi·schen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
wat dör Wischen wegmaken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afwi­schen
Partizip Perfekt:
afwi­scht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik wi­sch af
du wi­schst af
he/se/dat wi­scht af
wi wi­scht af
ji wi­scht af
se wi­scht af
Imperfekt:
ik wi­sch af
du wi­schst af
he/se/dat wi­sch af
wi wi­schen af
ji wi­schen af
se wi­schen af
Perfekt:
ik heff afwi­scht
du hest afwi­scht
he/se/dat hett afwi­scht
wi hebbt afwi­scht
ji hebbt afwi­scht
se hebbt afwi­scht
Konjunktiv:
ik wi­sch af
du wi­schst af
he/se/dat wi­sch af
wi wi­schen af
ji wi­schen af
se wi­schen af
Imperativ:
wi­sch af!
wi­scht af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + wischen