anha­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌhakn̩/
Verb
Silbentrennung: an·ha·cken
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
hängen blieven
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anha­cken
Partizip Perfekt:
anha­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ha­ck an
du ha­ckst an
he/se/dat ha­ckt an
wi ha­ckt an
ji ha­ckt an
se ha­ckt an
Imperfekt:
ik ha­ck an
du ha­ckst an
he/se/dat ha­ck an
wi ha­cken an
ji ha­cken an
se ha­cken an
Perfekt:
ik bün anha­ckt
du büst anha­ckt
he/se/dat is anha­ckt
wi sünd anha­ckt
ji sünd anha­ckt
se sünd anha­ckt
Konjunktiv:
ik ha­ck an
du ha­ckst an
he/se/dat ha­ck an
wi ha­cken an
ji ha­cken an
se ha­cken an
Imperativ:
ha­ck an!
ha­ckt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + hacken