an­ha­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌhakn̩/
Verb
Sülven: an·ha·cken
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­ha­cken
PPP:
an­ha­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik hack an
du ha­ckst an
he/se/dat ha­ckt an
wi ha­ckt an
ji ha­ckt an
se ha­ckt an
Vergangen Tiet:
ik hack an
du ha­ckst an
he/se/dat hack an
wi ha­cken an
ji ha­cken an
se ha­cken an
Perfekt:
ik bün an­ha­ckt
du büst an­ha­ckt
he/se/dat is an­ha­ckt
wi sünd an­ha­ckt
ji sünd an­ha­ckt
se sünd an­ha­ckt
Kunjunktiv:
ik hack an
du ha­ckst an
he/se/dat hack an
wi ha­cken an
ji ha­cken an
se ha­cken an
Imperativ:
hack an!
ha­ckt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + hacken