anplan­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌplantn̩/
Verb
Silbentrennung: an·plan·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
ordnet planten
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anplan­ten
Partizip Perfekt:
anplant
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik plant an
du plantst an
he/se/dat plant an
wi plant an
ji plant an
se plant an
Imperfekt:
ik plant an
du plantst an
he/se/dat plant an
wi plan­ten an
ji plan­ten an
se plan­ten an
Perfekt:
ik heff anplant
du hest anplant
he/se/dat hett anplant
wi hebbt anplant
ji hebbt anplant
se hebbt anplant
Konjunktiv:
ik plant an
du plantst an
he/se/dat plant an
wi plan­ten an
ji plan­ten an
se plan­ten an
Imperativ:
plant an!
plant an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + planten