an­prei­en auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌpɾaɪ̯·ən/
Verb
Silbentrennung: an·prei·en
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
anropen
deutsch:
anpreien

Verbformen:

Infinitiv:
an­prei­en
Partizip Perfekt:
an­praat
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik pra an
du praast an
he/se/dat praat an
wi praat an
ji praat an
se praat an
Imperfekt:
ik pra an
du praast an
he/se/dat pra an
wi pra­en an
ji pra­en an
se pra­en an
Perfekt:
ik heff an­praat
du hest an­praat
he/se/dat hett an­praat
wi hebbt an­praat
ji hebbt an­praat
se hebbt an­praat
Konjunktiv:
ik pra an
du praast an
he/se/dat pra an
wi pra­en an
ji pra­en an
se pra­en an
Imperativ:
pra an!
praat an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + prein