inrie­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌɾiːtn̩/
Verb
Silbentrennung: in·rie·ten
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
en Reet billen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
inrie­ten
Partizip Perfekt:
inre­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik riet in
du ritt­st in
he/se/dat ritt in
wi riet in
ji riet in
se riet in
Imperfekt:
ik reet in
du reetst in
he/se/dat reet in
wi re­ten in
ji re­ten in
se re­ten in
Perfekt:
ik heff inre­ten
du hest inre­ten
he/se/dat hett inre­ten
wi hebbt inre­ten
ji hebbt inre­ten
se hebbt inre­ten
Konjunktiv:
ik reet in
du reetst in
he/se/dat reet in
wi re­ten in
ji re­ten in
se re­ten in
Imperativ:
riet in!
riet in!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: in + rieten