to­knö­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtɔu̯ˌknœɪ̯pm̩/
Verb
Silbentrennung: to·knö·pen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
Knööp tomaken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
to­knö­pen
Partizip Perfekt:
to­knööpt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik knööp to
du knööpst to
he/se/dat knööpt to
wi knööpt to
ji knööpt to
se knööpt to
Imperfekt:
ik knööp to
du knööpst to
he/se/dat knööp to
wi knö­pen to
ji knö­pen to
se knö­pen to
Perfekt:
ik heff to­knööpt
du hest to­knööpt
he/se/dat hett to­knööpt
wi hebbt to­knööpt
ji hebbt to­knööpt
se hebbt to­knööpt
Konjunktiv:
ik knööp to
du knööpst to
he/se/dat knööp to
wi knö­pen to
ji knö­pen to
se knö­pen to
Imperativ:
knööp to!
knööpt to!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: to + knöpen