optel­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɔpˌtɛln̩/
Verb
Silbentrennung: op·tel·len
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
wat enkelt vördragen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
optel­len
Partizip Perfekt:
optell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik tell op
du tell­st op
he/se/dat tell­t op
wi tell­t op
ji tell­t op
se tell­t op
Imperfekt:
ik tell op
du tell­st op
he/se/dat tell op
wi tel­len op
ji tel­len op
se tel­len op
Perfekt:
ik heff optell­t
du hest optell­t
he/se/dat hett optell­t
wi hebbt optell­t
ji hebbt optell­t
se hebbt optell­t
Konjunktiv:
ik tell op
du tell­st op
he/se/dat tell op
wi tel­len op
ji tel­len op
se tel­len op
Imperativ:
tell op!
tell­t op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + tellen