utleh­nen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌlɛːn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·leh·nen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
utleh­nen
Partizip Perfekt:
utlehnt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik lehn ut
du lehnst ut
he/se/dat lehnt ut
wi lehnt ut
ji lehnt ut
se lehnt ut
Imperfekt:
ik lehn ut
du lehnst ut
he/se/dat lehn ut
wi leh­nen ut
ji leh­nen ut
se leh­nen ut
Perfekt:
ik heff utlehnt
du hest utlehnt
he/se/dat hett utlehnt
wi hebbt utlehnt
ji hebbt utlehnt
se hebbt utlehnt
Konjunktiv:
ik lehn ut
du lehnst ut
he/se/dat lehn ut
wi leh­nen ut
ji leh­nen ut
se leh­nen ut
Imperativ:
lehn ut!
lehnt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + lehnen