ut­leh­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈuːtˌlɛːn̩/
Verb
Sülven: ut·leh·nen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Dröff ik dien Fohrrad maal utlehnen?

Verbformen:

Infinitiv:
ut­leh­nen
PPP:
ut­lehnt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lehn ut
du lehnst ut
he/se/dat lehnt ut
wi lehnt ut
ji lehnt ut
se lehnt ut
Vergangen Tiet:
ik lehn ut
du lehnst ut
he/se/dat lehn ut
wi leh­nen ut
ji leh­nen ut
se leh­nen ut
Perfekt:
ik heff ut­lehnt
du hest ut­lehnt
he/se/dat hett ut­lehnt
wi hebbt ut­lehnt
ji hebbt ut­lehnt
se hebbt ut­lehnt
Kunjunktiv:
ik lehn ut
du lehnst ut
he/se/dat lehn ut
wi leh­nen ut
ji leh­nen ut
se leh­nen ut
Imperativ:
lehn ut!
lehnt ut!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ut + lehnen