vör­sna­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈføː͡ɐˌsnakn̩/
Verb
Silbentrennung: vör·sna·cken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
dör dat egen Snacken en Persoon beinflussen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
vör­sna­cken
Partizip Perfekt:
vör­sna­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik sna­ck vör
du sna­ckst vör
he/se/dat sna­ckt vör
wi sna­ckt vör
ji sna­ckt vör
se sna­ckt vör
Imperfekt:
ik sna­ck vör
du sna­ckst vör
he/se/dat sna­ck vör
wi sna­cken vör
ji sna­cken vör
se sna­cken vör
Perfekt:
ik heff vör­sna­ckt
du hest vör­sna­ckt
he/se/dat hett vör­sna­ckt
wi hebbt vör­sna­ckt
ji hebbt vör­sna­ckt
se hebbt vör­sna­ckt
Konjunktiv:
ik sna­ck vör
du sna­ckst vör
he/se/dat sna­ck vör
wi sna­cken vör
ji sna­cken vör
se sna­cken vör
Imperativ:
sna­ck vör!
sna­ckt vör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: vör + snacken