beglu­pen auf Plattdeutsch

Aussprache: /bəˈɡluːpm̩/
Verb
Silbentrennung: be·glu·pen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
gluupsch ankieken

Verbformen:

Infinitiv:
beglu­pen
Partizip Perfekt:
begluupt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik begluup
du begluupst
he/se/dat begluupt
wi begluupt
ji begluupt
se begluupt
Imperfekt:
ik begluup
du begluupst
he/se/dat begluup
wi beglu­pen
ji beglu­pen
se beglu­pen
Perfekt:
ik heff begluupt
du hest begluupt
he/se/dat hett begluupt
wi hebbt begluupt
ji hebbt begluupt
se hebbt begluupt
Konjunktiv:
ik begluup
du begluupst
he/se/dat begluup
wi beglu­pen
ji beglu­pen
se beglu­pen
Imperativ:
begluup!
begluupt!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: be- + glupen