an­kie­ken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈanˌkiːkn̩/
Verb
Silbentrennung: an·kie·ken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
ankieken
Partizip Perfekt:
ankeken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik kiek an
du kickst an
he/se/dat kickt an
wi kiekt an
ji kiekt an
se kiekt an
Imperfekt:
ik keek an
du keekst an
he/se/dat keek an
wi keken an
ji keken an
se keken an
Perfekt:
ik heff ankeken
du hest ankeken
he/se/dat hett ankeken
wi hebbt ankeken
ji hebbt ankeken
se hebbt ankeken
Konjunktiv:
ik keek an
du keekst an
he/se/dat keek an
wi keken an
ji keken an
se keken an
Imperativ:
kiek an!
kiekt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + kieken