gub­beln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɡʊ·bəln/
Verb
Silbentrennung: gub·beln
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
von en Flüssigkeit
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
gub­beln
Partizip Perfekt:
gub­belt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik gub­bel
du gub­belst
he/se/dat gub­belt
wi gub­belt
ji gub­belt
se gub­belt
Imperfekt:
ik gub­bel
du gub­belst
he/se/dat gub­bel
wi gub­beln
ji gub­beln
se gub­beln
Perfekt:
ik heff gub­belt
du hest gub­belt
he/se/dat hett gub­belt
wi hebbt gub­belt
ji hebbt gub­belt
se hebbt gub­belt
Konjunktiv:
ik gub­bel
du gub­belst
he/se/dat gub­bel
wi gub­beln
ji gub­beln
se gub­beln
Imperativ:
gub­bel!
gub­belt!