gub­beln auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɡʊ·bəln/
Verb
Silbentrennung: gub·beln
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
gubbeln
Partizip Perfekt:
gubbelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik gubbel
du gubbelst
he/se/dat gubbelt
wi gubbelt
ji gubbelt
se gubbelt
Imperfekt:
ik gubbel
du gubbelst
he/se/dat gubbel
wi gubbeln
ji gubbeln
se gubbeln
Perfekt:
ik heff gubbelt
du hest gubbelt
he/se/dat hett gubbelt
wi hebbt gubbelt
ji hebbt gubbelt
se hebbt gubbelt
Konjunktiv:
ik gubbel
du gubbelst
he/se/dat gubbel
wi gubbeln
ji gubbeln
se gubbeln
Imperativ:
gubbel!
gubbelt!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: Gubb