ut­re­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌɾeɪ̯kn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·re·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­re­ken
Partizip Perfekt:
ut­re­kent
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik re­ken ut
du re­kenst ut
he/se/dat re­kent ut
wi re­kent ut
ji re­kent ut
se re­kent ut
Imperfekt:
ik re­ken ut
du re­kenst ut
he/se/dat re­ken ut
wi re­ken ut
ji re­ken ut
se re­ken ut
Perfekt:
ik heff ut­re­kent
du hest ut­re­kent
he/se/dat hett ut­re­kent
wi hebbt ut­re­kent
ji hebbt ut­re­kent
se hebbt ut­re­kent
Konjunktiv:
ik re­ken ut
du re­kenst ut
he/se/dat re­ken ut
wi re­ken ut
ji re­ken ut
se re­ken ut
Imperativ:
re­ken ut!
re­kent ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + rekenen