an­röh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌɾøːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: an·röh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­röh­ren
Partizip Perfekt:
an­röhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik röhr an
du röhrst an
he/se/dat röhrt an
wi röhrt an
ji röhrt an
se röhrt an
Imperfekt:
ik röhr an
du röhrst an
he/se/dat röhr an
wi röh­ren an
ji röh­ren an
se röh­ren an
Perfekt:
ik heff an­röhrt
du hest an­röhrt
he/se/dat hett an­röhrt
wi hebbt an­röhrt
ji hebbt an­röhrt
se hebbt an­röhrt
Konjunktiv:
ik röhr an
du röhrst an
he/se/dat röhr an
wi röh­ren an
ji röh­ren an
se röh­ren an
Imperativ:
röhr an!
röhrt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + röhren