an­röh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌɾøːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: an·röh·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
anlangen
deutsch:
niederländisch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­röh­ren
Partizip Perfekt:
an­rohrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik rohr an
du rohrst an
he/se/dat rohrt an
wi rohrt an
ji rohrt an
se rohrt an
Imperfekt:
ik rohr an
du rohrst an
he/se/dat rohr an
wi roh­ren an
ji roh­ren an
se roh­ren an
Perfekt:
ik heff an­rohrt
du hest an­rohrt
he/se/dat hett an­rohrt
wi hebbt an­rohrt
ji hebbt an­rohrt
se hebbt an­rohrt
Konjunktiv:
ik rohr an
du rohrst an
he/se/dat rohr an
wi roh­ren an
ji roh­ren an
se roh­ren an
Imperativ:
rohr an!
rohrt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + röhren