an­röh­ren op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈanˌɾøːy̯·ɾən/
Verb
Sülven: an·röh·ren
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
an­röh­ren
PPP:
an­röhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik röhr an
du röhrst an
he/se/dat röhrt an
wi röhrt an
ji röhrt an
se röhrt an
Vergangen Tiet:
ik röhr an
du röhrst an
he/se/dat röhr an
wi röh­ren an
ji röh­ren an
se röh­ren an
Perfekt:
ik heff an­röhrt
du hest an­röhrt
he/se/dat hett an­röhrt
wi hebbt an­röhrt
ji hebbt an­röhrt
se hebbt an­röhrt
Kunjunktiv:
ik röhr an
du röhrst an
he/se/dat röhr an
wi röh­ren an
ji röh­ren an
se röh­ren an
Imperativ:
röhr an!
röhrt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + röhren