be­kö­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /bəˈkøː·ɾən/
Verb
Silbentrennung: be·kö·ren
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
be­kö­ren
Partizip Perfekt:
be­köört
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik be­köör
du be­köörst
he/se/dat be­köört
wi be­köört
ji be­köört
se be­köört
Imperfekt:
ik be­köör
du be­köörst
he/se/dat be­köör
wi be­kö­ren
ji be­kö­ren
se be­kö­ren
Perfekt:
ik heff be­köört
du hest be­köört
he/se/dat hett be­köört
wi hebbt be­köört
ji hebbt be­köört
se hebbt be­köört
Konjunktiv:
ik be­köör
du be­köörst
he/se/dat be­köör
wi be­kö­ren
ji be­kö­ren
se be­kö­ren
Imperativ:
be­köör!
be­köört!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: be- + kören