anam­peln auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌam·pəln/
Verb
Silbentrennung: an·am·peln
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
in sien Bestreven toleggen

Verbformen:

Infinitiv:
anam­peln
Partizip Perfekt:
anam­pelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik am­pel an
du am­pelst an
he/se/dat am­pelt an
wi am­pelt an
ji am­pelt an
se am­pelt an
Imperfekt:
ik am­pel an
du am­pelst an
he/se/dat am­pel an
wi am­peln an
ji am­peln an
se am­peln an
Perfekt:
ik heff anam­pelt
du hest anam­pelt
he/se/dat hett anam­pelt
wi hebbt anam­pelt
ji hebbt anam­pelt
se hebbt anam­pelt
Konjunktiv:
ik am­pel an
du am­pelst an
he/se/dat am­pel an
wi am­peln an
ji am­peln an
se am­peln an
Imperativ:
am­pel an!
am­pelt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + ampeln