un­ner­bö­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈʊ·nɐˌbøːy̯tn̩/
Verb
Silbentrennung: un·ner·bö·ten
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
un­ner­bö­ten
Partizip Perfekt:
un­ner­bööt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bööt unner
du böötst unner
he/se/dat bööt unner
wi bööt unner
ji bööt unner
se bööt unner
Imperfekt:
ik bööt unner
du böötst unner
he/se/dat bööt unner
wi bö­ten unner
ji bö­ten unner
se bö­ten unner
Perfekt:
ik heff un­ner­bööt
du hest un­ner­bööt
he/se/dat hett un­ner­bööt
wi hebbt un­ner­bööt
ji hebbt un­ner­bööt
se hebbt un­ner­bööt
Konjunktiv:
ik bööt unner
du böötst unner
he/se/dat bööt unner
wi bö­ten unner
ji bö­ten unner
se bö­ten unner
Imperativ:
bööt unner!
bööt unner!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: unner + böten