ut­lüüs­tern auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːtˌlyːs·tɐn/
Verb
Silbentrennung: ut·lüüs·tern
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
ruttokriegen versöken
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­lüüs­tern
Partizip Perfekt:
ut­lüüs­tert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik lüüs­ter ut
du lüüs­terst ut
he/se/dat lüüs­tert ut
wi lüüs­tert ut
ji lüüs­tert ut
se lüüs­tert ut
Imperfekt:
ik lüüs­ter ut
du lüüs­terst ut
he/se/dat lüüs­ter ut
wi lüüs­tern ut
ji lüüs­tern ut
se lüüs­tern ut
Perfekt:
ik heff ut­lüüs­tert
du hest ut­lüüs­tert
he/se/dat hett ut­lüüs­tert
wi hebbt ut­lüüs­tert
ji hebbt ut­lüüs­tert
se hebbt ut­lüüs­tert
Konjunktiv:
ik lüüs­ter ut
du lüüs­terst ut
he/se/dat lüüs­ter ut
wi lüüs­tern ut
ji lüüs­tern ut
se lüüs­tern ut
Imperativ:
lüüs­ter ut!
lüüs­tert ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + lüüstern