ver­dü­veln auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈdyː·vəln/
Verb
Silbentrennung: ver·dü·veln

Verbformen:

Infinitiv:
ver­dü­veln
Partizip Perfekt:
ver­dü­velt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ver­dü­vel
du ver­dü­velst
he/se/dat ver­dü­velt
wi ver­dü­velt
ji ver­dü­velt
se ver­dü­velt
Imperfekt:
ik ver­dü­vel
du ver­dü­velst
he/se/dat ver­dü­vel
wi ver­dü­veln
ji ver­dü­veln
se ver­dü­veln
Perfekt:
ik heff ver­dü­velt
du hest ver­dü­velt
he/se/dat hett ver­dü­velt
wi hebbt ver­dü­velt
ji hebbt ver­dü­velt
se hebbt ver­dü­velt
Konjunktiv:
ik ver­dü­vel
du ver­dü­velst
he/se/dat ver­dü­vel
wi ver­dü­veln
ji ver­dü­veln
se ver­dü­veln
Imperativ:
ver­dü­vel!
ver­dü­velt!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ver- + Düvel