vergal­lern auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈɡa·lɐn/
Verb
Silbentrennung: ver·gal·lern
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
verhaun
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
vergal­lern
Partizip Perfekt:
ve­r­gal­lert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ve­r­gal­ler
du ve­r­gal­lerst
he/se/dat ve­r­gal­lert
wi ve­r­gal­lert
ji ve­r­gal­lert
se ve­r­gal­lert
Imperfekt:
ik ve­r­gal­ler
du ve­r­gal­lerst
he/se/dat ve­r­gal­ler
wi ve­r­gal­lern
ji ve­r­gal­lern
se ve­r­gal­lern
Perfekt:
ik heff ve­r­gal­lert
du hest ve­r­gal­lert
he/se/dat hett ve­r­gal­lert
wi hebbt ve­r­gal­lert
ji hebbt ve­r­gal­lert
se hebbt ve­r­gal­lert
Konjunktiv:
ik ve­r­gal­ler
du ve­r­gal­lerst
he/se/dat ve­r­gal­ler
wi ve­r­gal­lern
ji ve­r­gal­lern
se ve­r­gal­lern
Imperativ:
ve­r­gal­ler!
ve­r­gal­lert!