in­fül­len auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪn·fʏln̩/
Verb
Silbentrennung: in·fül·len
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
in­fül­len
Partizip Perfekt:
in­füll­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik füll in
du füll­st in
he/se/dat füll­t in
wi füll­t in
ji füll­t in
se füll­t in
Imperfekt:
ik füll in
du füll­st in
he/se/dat füll in
wi fül­len in
ji fül­len in
se fül­len in
Perfekt:
ik heff in­füll­t
du hest in­füll­t
he/se/dat hett in­füll­t
wi hebbt in­füll­t
ji hebbt in­füll­t
se hebbt in­füll­t
Konjunktiv:
ik füll in
du füll­st in
he/se/dat füll in
wi fül­len in
ji fül­len in
se fül­len in
Imperativ:
füll in!
füll­t in!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: in + füllen