ut­nö­di­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈuːt·nœɪ̯·dɪɡn̩/
Verb
Silbentrennung: ut·nö·di·gen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
vörladen
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
ut­nö­di­gen
Partizip Perfekt:
ut­nö­digt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik nö­dig ut
du nö­digst ut
he/se/dat nö­digt ut
wi nö­digt ut
ji nö­digt ut
se nö­digt ut
Imperfekt:
ik nö­dig ut
du nö­digst ut
he/se/dat nö­dig ut
wi nö­di­gen ut
ji nö­di­gen ut
se nö­di­gen ut
Perfekt:
ik heff ut­nö­digt
du hest ut­nö­digt
he/se/dat hett ut­nö­digt
wi hebbt ut­nö­digt
ji hebbt ut­nö­digt
se hebbt ut­nö­digt
Konjunktiv:
ik nö­dig ut
du nö­digst ut
he/se/dat nö­dig ut
wi nö­di­gen ut
ji nö­di­gen ut
se nö­di­gen ut
Imperativ:
nö­dig ut!
nö­digt ut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: ut + nödigen