in­bü­ken auf Plattdeutsch

Aussprache op Platt: /ˈɪnˌbyːkn̩/
Verb
Silbentrennung: in·bü·ken
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
inbüken
Partizip Perfekt:
inbüükt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik büük in
du büükst in
he/se/dat büükt in
wi büükt in
ji büükt in
se büükt in
Imperfekt:
ik büük in
du büükst in
he/se/dat büük in
wi büken in
ji büken in
se büken in
Perfekt:
ik heff inbüükt
du hest inbüükt
he/se/dat hett inbüükt
wi hebbt inbüükt
ji hebbt inbüükt
se hebbt inbüükt
Konjunktiv:
ik büük in
du büükst in
he/se/dat büük in
wi büken in
ji büken in
se büken in
Imperativ:
büük in!
büükt in!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: in + büken